روش منبع تغذیه ترانسفورماتور توزیع به نحوه اتصال ترانسفورماتور به منبع برق و بار در یک سیستم قدرت اشاره دارد. این به طور مستقیم بر قابلیت اطمینان، انعطاف پذیری و سهولت نگهداری منبع تغذیه تأثیر می گذارد. روش های متداول منبع تغذیه شامل موارد زیر است:
منبع تغذیه تک: این ساده ترین روش منبع تغذیه است. سمت ولتاژ بالا-مستقیماً به یک خط برق متصل است و سمت{2}}ولتاژ پایین، برق را برای کاربران تأمین میکند. این روش ساختاری ساده و کم هزینه دارد و برای مناطقی با بار کم و نیازهای کم برای اطمینان منبع تغذیه مناسب است. با این حال، اگر خط برق از کار بیفتد، کل منطقه منبع تغذیه با قطع برق مواجه خواهد شد و در نتیجه قابلیت اطمینان پایینی خواهد داشت.
منبع تغذیه دوگانه یا شبکه حلقه ای: ترانسفورماتور به دو منبع تغذیه متصل می شود و برق را از طریق یک شبکه حلقه یا خطوط دوتایی تغذیه می کند. به این ترتیب، حتی اگر یک منبع تغذیه از کار بیفتد، خط دیگر می تواند به تامین برق ادامه دهد و قابلیت اطمینان منبع تغذیه را بهبود بخشد. این روش برای مناطق مسکونی شهری، پارکهای صنعتی یا کاربران مهم و مکانهایی با نیازهای بالا برای تداوم منبع تغذیه مناسب است.
منبع تغذیه مدار پایانه و مدار انشعاب: در سمت{0} ولتاژ پایین، ترانسفورماتور میتواند از طریق مدارهای انشعاب چندگانه، برق را برای کاربران مختلف تامین کند. هر مدار به طور مستقل توسط یک کلید یا وسیله حفاظتی کنترل می شود. این روش توزیع بار، جداسازی خطا و مدیریت نگهداری را تسهیل میکند، در حالی که به دستیابی به تعادل بار سه فاز و کاهش تلفات خط کمک میکند. این رایج ترین روش تامین و توزیع برق در سیستم های توزیع برق مدرن است.
