ساختار هسته ترانسفورماتور قدرت عمدتاً از سه بخش هسته، سیم پیچی و سیستم عایق تشکیل شده است. این سه جزء مجموعاً عملکرد و قابلیت اطمینان ترانسفورماتور را تعیین می کنند.
هسته حامل مدار مغناطیسی ترانسفورماتور است و عموماً از ورقهای فولادی سیلیکونی بالا-روکش شده برای کاهش تلفات جریان گردابی و پسماند ساخته شده است. شکل و روش لایه بندی هسته مستقیماً بر توزیع شار مغناطیسی و راندمان ترانسفورماتور تأثیر می گذارد. معمولاً از یک ساختار استوانه ای یا حلقوی استفاده می شود. هسته نیاز به پردازش دقیق و عملیات عایق دارد تا اطمینان حاصل شود که به دلیل گرمای بیش از حد موضعی در طول کارکرد طولانی مدت از کار نخواهد افتاد.
سیمپیچها بخش کلیدی تبدیل توان هستند و به سیمپیچهای-ولتاژ بالا و ولتاژ پایین- تقسیم میشوند. سیم پیچ ها از سیم پیچ های هادی تشکیل شده اند که از طریق القای الکترومغناطیسی به افزایش و کاهش ولتاژ می رسند. برای اطمینان از عایق بودن و اتلاف گرما، سیمپیچها معمولاً از سیمهای لعابی یا شینهای مسی همراه با روغن یا مواد عایق از نوع خشک{4}} استفاده میکنند. عایق بندی بین سیم پیچ ها و بین سیم پیچ ها و هسته تضمین مهمی برای عملکرد ایمن ترانسفورماتور اصلی است. قابلیت تحمل مدار کوتاه-و مسائل انبساط حرارتی نیز در طراحی در نظر گرفته شده است.
سیستم عایق از میان هسته و سیم پیچ ها عبور می کند، از جمله عایق بین{0}}سیم پیچی، عایق سیم پیچی-به-هسته، و عایق روغن یا گاز. این نه تنها ایمنی الکتریکی را تضمین می کند، بلکه به اتلاف گرما و افزایش عمر تجهیزات کمک می کند. برای ترانسفورماتورهای اصلی بزرگ، سیستم عایق همراه با یک سیستم خنک کننده گردش روغن کار می کند تا ترانسفورماتور را قادر می سازد تحت بارهای زیاد به طور پایدار کار کند.
