پیکربندی سیمکشی ترانسفورماتور توزیع به شکل اتصال بین سیمپیچهای ولتاژ بالا و پایین{1} اشاره دارد که مستقیماً بر ویژگیهای عملیاتی ترانسفورماتور و مطابقت آن با شبکه برق تأثیر میگذارد. پیکربندیهای سیمکشی رایج در سمت{3} ولتاژ بالا ستاره و مثلث هستند. اتصال ستاره برای سیستم هایی که نیاز به زمین دارند مناسب است و عملکرد دستگاه های حفاظتی را تسهیل می کند. اتصال مثلث برای بارهای غیر خطی مناسب است و هارمونیک سوم را به طور موثر حذف می کند.
پیکربندیهای سیمکشی سمت ولتاژ پایین نیز به طور کلی به ستاره و مثلث تقسیم میشوند. اتصال ستاره فراهم کردن یک نقطه خنثی را تسهیل میکند، برای منبع تغذیه سه-فاز چهار-سیم مناسب است و به طور گسترده در مناطق مسکونی و ساختمانهای تجاری استفاده میشود. اتصال دلتا برای تجهیزات پرقدرت یا بارهای صنعتی مناسب است، میتواند جریانهای راهاندازی بزرگتری را تحمل کند و همچنین به تعادل بار کمک میکند.
ترکیب های مختلفی از طرف های ولتاژ بالا و پایین وجود دارد. برای مثال،-دلتای ولتاژ بالا و-ستاره ولتاژ پایین (Dyn11) پیکربندی های رایج در شبکه های توزیع شهری هستند. این ترکیب می تواند تعادل بار و سرکوب هارمونیک را متعادل کند. با این حال، ترکیبهای مختلف یک اختلاف فاز مشخص را ایجاد میکنند، که نیازمند انتخاب یک پیکربندی سیمکشی مناسب بر اساس ویژگیهای سیستم منبع تغذیه و نوع بار برای اطمینان از عملکرد ایمن و پایدار ترانسفورماتور است.
