اصطلاح "ترانسفورماتور اصلی" به طور کلی به ترانسفورماتور اصلی در یک سیستم قدرت، یکی از مهم ترین قطعات تجهیزات در یک پست اشاره دارد. وظیفه اصلی آن تبدیل انرژی الکتریکی در سطوح مختلف ولتاژ است. برای مثال، میتواند خروجی ولتاژ متوسط-از نیروگاهها را قبل از ارسال به شبکه انتقال فشار قوی-به-افزایش دهد، یا برق ولتاژ بالا را به یک ولتاژ مناسب برای مصارف شهری و صنعتی در سمت مصرفکننده کاهش دهد. بدون ترانسفورماتور اصلی، انتقال و توزیع انرژی الکتریکی در مسافت های طولانی و در مقیاس بزرگ بسیار دشوار خواهد بود.
ترانسفورماتورهای اصلی معمولاً دارای ظرفیت بزرگ و طراحی پیچیده تری هستند و معمولاً از خنک کننده غوطه ور در روغن برای اطمینان از عملکرد پایدار{1} طولانی مدت استفاده می کنند. آنها از یک هسته آهنی، سیم پیچ، یک سیستم عایق و دستگاه های خنک کننده تشکیل شده اند. سیم پیچ ها مسئول تبدیل ولتاژ هستند، در حالی که هسته آهنی شار مغناطیسی را فراهم می کند. برای برآورده کردن الزامات قابلیت اطمینان بالای شبکه برق، ترانسفورماتورهای اصلی معمولاً به وسایل حفاظتی مانند حفاظت گاز و حفاظت دیفرانسیل مجهز می شوند تا در صورت بروز خطا، تجهیزات را به سرعت قطع کنند و از تشدید حادثه جلوگیری کنند.
ترانسفورماتور اصلی اغلب "قلب" یک پست است. وضعیت عملکرد آن به طور مستقیم بر پایداری و ایمنی کل سیستم منبع تغذیه تأثیر می گذارد. بنابراین، بهره برداری و نگهداری آن نیاز به استانداردهای بالایی دارد، که نیاز به تجزیه و تحلیل کروماتوگرافی روغن به طور منظم، آزمایش عایق، و نظارت بر دما دارد. اگر ترانسفورماتور اصلی خراب شود، میتواند منجر به قطع برق-در مقیاس بزرگ شود. بنابراین، طراحی و عملیات با افزونگی و حاشیه ایمنی بالا طراحی شده است.
